Düşündüm de, insanlarla tanışıp onlara kendimizi tanıtırken kendimizi bi nevi pazarlıyoruz. Yani diyoruz ki ben bunu seviyorum ben şunu seviyorum. ben şöyle iyi ve böyle harikayım. Henüz hiç ben güvenilmez biriyim diyen ya da ben bir korkağım diyen birini görmedim. Belki birkaç kötü özellikten bahsedildiğinde de bunları göz ardı ediyoruz. Zaman ilerledikçe başta bahsedilmeyen ya da göz ardı edilen her şey birer problem olup büyüyor.
Aslında sorun bence kendimizi sadece iyi yönlerimizle insanlara sevdirmeye çalışmamız. Olduğumuz gibi kabullenilmek mi istiyoruz? Birinin bizi değiştirebileceğini görmek mi? Yoksa sadece olmamızı istedikleri gibi mi?
İşin sonunda ne olursa olsun bildiğim bir şey var. Sizi sevecek insanlar, ya da seven insanlar kendinizi pazarladığınız iyi yönleriniz için sevmiyor. Belki tek bir olaya verdiğiniz tepki, belki yanınızda huzur bulmaları, belki de onları anlamanız yetiyor. Bu yüzden insanlarla tanışırken iyi yönlerinizi değil her şeyinizle kendinizi göstermekten korkmayın. Bırakın sizi seven insan olduğunuz gibi sevsin. Kendinizken ve mutluyken her şey daha kolay çünkü.
Bu sıralar en çok dinlediğim şarkıyı sizlerle paylaşıp şimdilik gidiyorum.
